Log inSign up

Tom probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.

Tom probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.
Tom is trying to let go of his old habit of postponing everything.

Breakdown of Tom probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.

Tom
Tom
oud
old
zijn
his
om
for
alles
everything
proberen
to try
loslaten
to let go
de gewoonte
the habit
uitstellen
to postpone
Elon.io is an online learning platform
We have an entire course teaching Dutch grammar and vocabulary.

Start learning Dutch now

Questions & Answers about Tom probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.

In zijn oude gewoonte om alles uit te stellen, what does om … te do, and why is it needed?

Here om … te introduces an infinitive clause that describes the habit:

  • zijn oude gewoonte om alles uit te stellen
    = his old habit of postponing everything

So:

  • gewoonte om … te … ≈ habit of …‑ing in English.

After many nouns like gewoonte, Dutch uses om te + infinitive to say what the noun is about:

  • de neiging om te klagen – the tendency to complain
  • het plan om te verhuizen – the plan to move

Here om is not optional.
❌ zijn oude gewoonte alles uit te stellen – ungrammatical in standard Dutch.

When om te depends on a verb like proberen, om is often optional, but when it depends on a noun like gewoonte, you normally need om.

Why is it uit te stellen and not te uitstellen or just uitstellen?

Two things are going on:

  1. The pattern om te + infinitive

    After om, Dutch uses te + infinitive:

    • om te eten, om te werken, om uit te stellen

    So you can’t leave out te here.

  2. Separable verb: uitstellen

    Uitstellen is a separable verb: uit (prefix) + stellen (verb).
    With te, the te goes between the prefix and the verb:

    • infinitive without te: uitstellen
    • infinitive with te: uit te stellen

So:

  • ✅ om alles uit te stellen
  • ❌ om alles te uitstellen
  • ❌ om alles uitstellen (missing te in this construction)
Why does oude have an -e at the end instead of just oud?

Dutch adjectives usually get -e when they are placed before a noun that has some kind of determiner (article, possessive, etc.).

Here we have:

  • possessive determiner: zijn
  • noun: gewoonte (de‑word, common gender)
  • adjective: oud

Rule: with zijn + de-gewoonte, the adjective gets -e:

  • zijn oude gewoonte

Compare:

  • een oud huis – a(n) old house (huis is het‑word, indefinite → no -e)
  • het oude huis – the old house (definite → -e)
  • mijn oude huis – my old house (possessive → -e)

So oude here is the regular, required form.

Why is the verb at the end los te laten and not earlier in the sentence?

Dutch main clauses follow the V2 rule (verb‑second):

  1. The finite (conjugated) verb must be in second position.
    Here that is probeert.

  2. Any other verbs (infinitives, participles) go to the end of the clause.

In the sentence:

  • Tom (1st position)
  • probeert (finite verb – 2nd position)
  • zijn oude gewoonte om alles uit te stellen (object)
  • los te laten (remaining verb(s) at the end)

So the cluster los te laten is pushed to the end because probeert has to occupy the second position. That’s normal Dutch word order when there is more than one verb.

Why is it los te laten and not loslaten here?

Again, because of te + infinitive, combined with a separable verb:

  • Base verb: loslaten (to let go (of))
    • separable prefix: los
    • main verb: laten

With te, the pattern for separable verbs is:

  • without te: loslaten
  • with te: los te laten

We need te because proberen in this structure takes te + infinitive:

  • Tom probeert zijn oude gewoonte los te laten.

Compare:

  • Tom wil zijn oude gewoonte loslaten. (no te after wil)
  • Tom probeert zijn oude gewoonte los te laten. (needs te after probeert)
Is uitstellen also a separable verb, and how does it behave in other sentences?

Yes, uitstellen is a separable verb: uit + stellen.

Main clause, present tense:

  • Ik stel alles uit. – I postpone everything.
    (prefix uit goes to the end)

Perfect tense:

  • Ik heb alles uitgesteld. – I have postponed everything.
    (past participle uitgesteld – prefix stuck to the verb)

Infinitive without te:

  • Ik moet alles uitstellen. – I have to postpone everything.
    (stays together: uitstellen)

Infinitive with te:

  • om alles uit te stellen – to postpone everything
    (te separates uit and stellen)

So uitstellen behaves like loslaten in terms of separability.

Can we add om after probeert, like Tom probeert om zijn oude gewoonte … los te laten?

Yes, that is possible:

  • Tom probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.
  • Tom probeert om zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.

Both are used by native speakers. With proberen:

  • proberen te + infinitive – common, often preferred in careful writing.
  • proberen om te + infinitive – also common, especially in spoken language.

But you cannot add a second om:

  • ✅ probeert zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten
  • ✅ probeert om zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten
  • ❌ probeert om zijn oude gewoonte om alles om uit te stellen los te laten
What exactly does zijn refer to here? Could it be haar?

In this sentence, zijn refers back to Tom, so it means his:

  • zijn oude gewoonte – his old habit

If the person were female, you’d use haar instead:

  • Anna probeert haar oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.
    – Anna is trying to let go of her old habit of postponing everything.

Note:

  • The possessive pronoun (zijn, haar, mijn, jouw, etc.) does not change with the gender of the noun gewoonte; it only reflects the owner.
Could we change the word order inside zijn oude gewoonte om alles uit te stellen?

Within that phrase, the internal order is quite fixed:

  • zijn (possessive)
  • oude (adjective)
  • gewoonte (noun)
  • om (introduces the infinitive clause)
  • alles (object of uitstellen)
  • uit te stellen (verb phrase)

You cannot move alles after the verb or split uit from stellen in the wrong way:

  • ✅ om alles uit te stellen
  • ❌ om uit alles te stellen
  • ❌ om alles te uitstellen

So the structure om + object + uit te stellen is the correct and natural order here.

How would this sentence look in the past tense?

Two common options:

  1. Simple past (imperfect):

    • Tom probeerde zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.
      – Tom was trying to let go of his old habit of postponing everything.

  2. Present perfect:

    • Tom heeft geprobeerd zijn oude gewoonte om alles uit te stellen los te laten.
      – Tom has tried to let go of his old habit of postponing everything.

Notice that only proberen changes tense (probeert → probeerde / heeft geprobeerd);
the infinitives uit te stellen and los te laten stay the same and still go to the end.