Sanki seni dün burada görmüş gibiyim.

sanki means as if / it feels like and adds a hedge, making the statement more tentative. It’s optional because -miş gibi already expresses an as-if meaning.

• Without sanki: Seni dün burada görmüş gibiyim. (still means I feel like I saw you here yesterday)
• With sanki: a bit more speculative.
• You can also use sanki without gibi if you use a finite verb: Sanki seni dün burada görmüşüm.

Because the pattern for as-if with verbs is verb + -miş + gibi (+ personal ending). Here -miş forms a participle that feeds the gibi construction; it doesn’t assert that the action actually happened. gördüm would assert a simple past (I saw). You could say Sanki seni dün burada gördüm for a more direct hedged claim, but it’s a different structure.

Breakdown:

• gör- (see) + -müş (perfect/inferential participle) → görmüş
• görmüş gibi → as if (I) have seen
• görmüş gibiyim → I am as if (I) have seen

gibi is a postposition meaning like/as if. It can serve as the predicate and take personal copula endings. Because gibi ends in a vowel, the buffer -y- is inserted before the 1st‑person ending:

• gibi + y + im → gibiyim (I am like/as if)

Other persons:

• gibisin (you sg.)
• gibi / gibidir (he/she/it)
• gibiyiz (we)
• gibisiniz (you pl./formal)
• gibiler / gibidir(ler) (they; plural marking is optional and stylistic)

Not as a complete sentence. gibi needs a predicate to complete the thought. Valid completions include:

• ... gibiyim.
• ... gibi geliyor (bana).
• ... gibi hissediyorum.
• ... gibi davrandım.

If you make the verb before gibi finite, you can drop the copula on gibi and finish with another predicate: Sanki seni dün burada görmüşüm gibi geliyor.

görmek takes an accusative object when the object is specific/definite. sen is nominative (subject), seni is accusative (object). Since you is specific, you need seni.

• Seni gördüm. (correct)
• Sen gördüm. (incorrect)

Use siz and accusative sizi:

• Sanki sizi dün burada görmüş gibiyim.

Optionally add ben for emphasis:

• Ben sanki sizi dün burada görmüş gibiyim.

Yes. Items placed closer to the predicate tend to be emphasized. Some natural variants:

• Sanki dün burada seni görmüş gibiyim. (slight focus on seni)
• Sanki seni burada dün görmüş gibiyim. (focus on dün)
• Sanki burada seni dün görmüş gibiyim. (also highlights dün)

Your original Sanki seni dün burada görmüş gibiyim. places mild emphasis on burada. All are acceptable; choose based on what you want to highlight.

• görmüş gibiyim: tentative, impressionistic (I feel like I saw…).
• gördüm sanırım / galiba gördüm: more direct claim, but hedged (I think/probably I saw…).
• görmüşüm: inferential past (Apparently I saw…).
• görmüş olmalıyım: logical deduction (I must have seen…).

Pick based on how sure you are and the evidential stance you want.

• Negative: negate before -miş.
  • Sanki seni dün burada görmemiş gibiyim.
• Yes/no question: attach mi to the copula on gibi.
  • Sanki seni dün burada görmüş gibi miyim?

In practice, questions often use a verb like gelmek:

• Bana sanki seni dün burada görmüşüm gibi mi geliyor?

Yes. Swap -miş for other forms:

• -iyor gibi: Sanki seni görüyor gibiyim. (as if I’m seeing you now)
• -ecek gibi: Sanki seni görecek gibiyim. (as if I’m about to see you)
• -ir (aorist) gibi: Sanki seni görür gibiyim. (as if I can see you vividly)

The copula still goes on gibi unless you finish with another predicate (e.g., geliyor).

• burada: here, a specific spot.
• buralarda: around here, somewhere in this area.

Example: Sanki seni buralarda dün görmüş gibiyim. (around here)

The subject is encoded in -yim on gibiyim (1st person singular). ben is optional and adds emphasis or contrast:

• Sanki seni dün burada görmüş gibiyim.
• Ben sanki seni dün burada görmüş gibiyim. (emphatic)

A little, yes, but it’s common and natural in speech for extra tentativeness. You can:

• Keep both: Sanki seni dün burada görmüş gibiyim.
• Drop sanki: Seni dün burada görmüş gibiyim.
• Drop gibi and use a finite verb: Sanki seni dün burada görmüşüm.

Technically possible but sounds awkward because you mark the person twice (on görmüşüm and gibiyim). Prefer:

• Sanki seni görmüş gibiyim.
• Bana sanki seni görmüşüm gibi geliyor.

Yes, e.g.:

• Bana sanki seni dün burada görmüşüm gibi geliyor.
• Sanki seni dün burada gördüm.
• Seni dün burada görmüş olabilirim.
• Seni dün burada görmüş gibi hatırlıyorum.

Change the person on the verb inside the as-if part and flip the object:

• Sanki beni dün burada görmüşsün. (standalone)
• Bana sanki beni dün burada görmüşsün gibi geliyor.

Avoid ... görmüşsün gibiyim, because gibiyim makes I the subject of seem.