Şöyle yapalım: önce kahve, sonra kısa bir yürüyüş.

It’s a polite, inclusive suggestion meaning roughly “Let’s do it like this.”

• yap- = “do/make”
• -alım = 1st person plural optative/voluntative (“let’s …”)
  So yapalım = “let’s do.” The whole phrase is a formula native speakers use to propose a plan: “Here’s what we’ll do.”

Vowel harmony. The optative ending is -alım/-elim:

• Stems with back vowels (a, ı, o, u) take -alım: yap- → yapalım, bak- → bakalım, oku- → okuyalım (y is a buffer).
• Stems with front vowels (e, i, ö, ü) take -elim: gel- → gelelim, git- → gidelim, öde- → ödeyelim (y is a buffer when needed).

All three mean “like this/that,” but their use differs:

• şöyle: “like this (as I’m about to describe/propose).” It flags an upcoming plan or example. Very common in offers: Şöyle yapalım…
• böyle: “like this (this way here/just mentioned).”
• öyle: “like that (that way, over there/previously mentioned, more distant).”

It’s a friendly, proactive suggestion—softer than a command, stronger than a yes/no question. To soften:

• Şöyle yapalım mı? “Shall we do it like this?”
• Şöyle yapsak? / Şöyle yapsak mı? “What if we did it like this?”
• Şöyle yapalım istersen(iz): … adds politeness.

It’s ellipsis. In plans and schedules, Turkish often drops predictable verbs. Fully spelled out, you might say:

• Önce kahve içelim, sonra kısa bir yürüyüşe çıkalım.
  The bare nouns sound natural in a listed plan.

Accusative (-i) marks a specific/definite object.

• Önce kahve içelim = “Let’s have (some) coffee first.” (indefinite)
• Önce kahveyi içelim = “Let’s drink the coffee first.” (the particular coffee we have)
  In your sentence, there’s no verb, and the idea is general, so the bare form fits.

bir functions like the English article “a.” With adjectives, Turkish typically places bir between the adjective and the noun:

• Standard: kısa bir yürüyüş = “a short walk.”
• bir kısa yürüyüş is marked and usually emphasizes the number “one short walk,” not the generic “a short walk.”

You can, but the nuance shifts:

• kısa bir yürüyüş = a single instance, the natural pick in this plan.
• kısa yürüyüş can sound more generic (“short walking” as an activity) or headline-like. In everyday speech when proposing plans, kısa bir yürüyüş is more idiomatic.

yürüyüş is a noun derived from yürü- (“to walk”) with the nominalizer -üş (a vowel-harmonic form of -iş). Common ways to express the activity:

• yürüyüşe çıkmak = “to go for a walk”
• yürüyüş yapmak = “to take a walk” So a full version could be: Sonra kısa bir yürüyüşe çıkalım.

Yes. Variants include:

• Şöyle yapalım—önce kahve, sonra kısa bir yürüyüş. (dash)
• Şöyle yapalım. Önce kahve, sonra kısa bir yürüyüş. (period)
• Replace sonra with daha sonra, ardından, or more formal akabinde.

Common choices:

• Önce kahve içelim, sonra kısa bir yürüyüşe çıkalım.
• Önce kahve içelim, sonra kısa bir yürüyüş yapalım. Adding friendliness: Hadi önce kahve içelim, sonra kısa bir yürüyüşe çıkalım.