Kiedy spóźniam się na spotkanie, jest mi wstyd.

When I am late for a meeting, I feel ashamed.

Breakdown of Kiedy spóźniam się na spotkanie, jest mi wstyd.

• ja: I
• być: to be
• kiedy: when
• spotkanie: the meeting
• na: for
• mi: me
• spóźniać się: to be late
• wstyd: the shame

Questions & Answers about Kiedy spóźniam się na spotkanie, jest mi wstyd.

Why is it Kiedy spóźniam się, not something like Kiedy jestem spóźniony?

Both are possible, but they focus on slightly different things.

• Spóźniam się = I am (in the process of) being late / arriving late.
  It describes the action of not getting there on time. It’s the normal, natural way to say “I’m late (for something)” in Polish.

• Jestem spóźniony = I am late as a state (I find myself late).
  This is correct but less idiomatic in the context of a meeting; it sounds a bit more like a description of your condition.

In a general rule sentence like this, Poles strongly prefer spóźniam się.

Why do we say spóźniam się with się? Can I drop się?

No, you can’t drop się here.

• The verb is spóźniać się (imperfective) / spóźnić się (perfective).
• Się is a reflexive particle that is part of the verb’s normal form: spóźniać się na coś = to be late for something.

Spóźniam na spotkanie is ungrammatical. You must say spóźniam się na spotkanie.

Why is it na spotkanie and not do spotkania?

In Polish, the choice of preposition is very important and often idiomatic.

• For events, gatherings, and activities (a meeting, a party, a lecture), Polish usually uses na:

  • na spotkanie – to a meeting
  • na imprezę – to a party
  • na koncert – to a concert

• Do is more for going to a place or person:

  • do szkoły – to school
  • do domu – home
  • do lekarza – to the doctor

A meeting (spotkanie) is treated like an event, so the natural preposition is na.

What case is spotkanie in, and why?

Spotkanie is in the accusative singular.

Rule: with na + accusative, you usually express movement towards something (onto / to / for):

• iść na spotkanie – go to a meeting
• spóźniać się na spotkanie – be late for a meeting

So na + spotkanie (accusative) expresses movement toward that event.

Why do we use jest mi wstyd instead of something like wstydzę się?

Both are correct, but they’re slightly different structures:

• Jest mi wstyd literally: It is shame to me → I feel ashamed / embarrassed.

  • jest – is
  • mi – to me (dative)
  • wstyd – shame (a noun)

• Wstydzę się = I am ashamed / I’m ashamed of myself, using the verb wstydzić się.

In everyday speech, jest mi wstyd is very common and sounds natural and personal: the shame is “felt by me.”
You could also say:

• Kiedy spóźniam się na spotkanie, wstydzę się.

…but the given sentence is slightly more idiomatic as a general statement.

Is wstyd a noun or an adjective here?

Wstyd is a noun: it literally means shame.

The structure is: (to) jest wstyd – this is shame.
In jest mi wstyd, the idea is “there is shame (felt) for me” → I feel ashamed / embarrassed.

Why do we use mi and not mnie in jest mi wstyd?

Mi and mnie are both dative forms of ja (I), but:

• mi is the unstressed, short form.
• mnie is the stressed, full form.

In neutral sentences where the pronoun isn’t strongly emphasized, Poles prefer the short form:

• Jest mi wstyd. – I’m ashamed.

If you want to stress me, you can say:

• Jest mnie wstyd. – I am the one who’s ashamed.

…but this is much less common and sounds emphatic or unusual in everyday speech. So jest mi wstyd is the standard phrase.

Why is there a comma before jest mi wstyd?

Because kiedy spóźniam się na spotkanie is a subordinate clause (introduced by kiedy = when), and jest mi wstyd is the main clause.

Polish normally separates a dependent clause introduced by kiedy, gdy, jeśli, ponieważ, etc. from the main clause with a comma:

• Kiedy spóźniam się na spotkanie, jest mi wstyd.
• Jest mi wstyd, kiedy spóźniam się na spotkanie.

Both word orders are correct and always require the comma.

Can I switch the order and say Jest mi wstyd, kiedy spóźniam się na spotkanie?

Yes, that’s perfectly correct.

• Kiedy spóźniam się na spotkanie, jest mi wstyd.
  → More focus on the condition (“when I’m late…”).

• Jest mi wstyd, kiedy spóźniam się na spotkanie.
  → Slightly more focus on your feeling (“I feel ashamed when…”).

The meaning is essentially the same; it’s just a matter of emphasis and style.

Why is it spóźniam się (present tense) and not a future form like spóźnię się?

Polish uses the present tense for general, repeated situations, like English does with the simple present:

• Kiedy spóźniam się na spotkanie…
  → When(ever) I am late for a meeting… (a general rule / habit)

If you were talking about a specific future situation, you might use the perfective future:

• Kiedy się spóźnię na to spotkanie, będzie mi wstyd.
  → When I (do) get late for this meeting, I will be ashamed.

In your sentence, the speaker is talking about what usually happens, so spóźniam się (imperfective, present) is right.

What is the aspect difference between spóźniam się and spóźnię się?

• Spóźniam się – from spóźniać się (imperfective)

  • Focus: ongoing / repeated action, habit.
  • Use in general statements, descriptions, or things that can stretch in time:
    
    • Często spóźniam się na spotkania. – I’m often late for meetings.

• Spóźnię się – from spóźnić się (perfective)

  • Focus: one complete event, the result.
  • Use for a single, concrete instance (often future):
    
    • Spóźnię się na jutrzejsze spotkanie. – I will be late for tomorrow’s meeting.

In your sentence about a general situation, spóźniam się (imperfective) is the natural choice.

Can we leave out na spotkanie and just say Kiedy spóźniam się, jest mi wstyd?

Yes, that’s grammatically correct:

• Kiedy spóźniam się, jest mi wstyd.

This means “When I am late, I feel ashamed” without saying what you’re late for. It becomes more general (late for anything).
Adding na spotkanie specifies what you are late for (a meeting), so the original sentence is a bit more precise.