Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.

I always try to speak politely in the meeting.

Breakdown of Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.

• μιλάω: to speak
• να: to
• σε: at
• πάντα: always
• προσπαθώ: to try
• η συνάντηση: the meeting
• ευγενικά: politely

Questions & Answers about Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.

What is the role of να in να μιλάω? Why do we need it here?

Modern Greek does not use an infinitive like English to speak.
Instead, it often uses να + a verb (subjunctive form) for that function.

• προσπαθώ = I try
• να μιλάω = (literally) that I speak / to speak

So Πάντα προσπαθώ να μιλάω… corresponds to I always try to speak….
You cannot say Πάντα προσπαθώ μιλάω; the να is required to introduce the verb that depends on προσπαθώ.

What is the difference between να μιλάω and να μιλήσω? Could I say Πάντα προσπαθώ να μιλήσω ευγενικά?

The difference is aspect:

• να μιλάω: imperfective aspect – focuses on an ongoing, repeated, or habitual action (speaking in general, how you speak)
• να μιλήσω: perfective aspect – focuses on a single, complete action (to speak once, to manage to say something)

In this sentence, Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση:

• The idea is about your manner of speaking in general during meetings (habitual behaviour).
• So να μιλάω (imperfective) is the natural choice.

Προσπαθώ να μιλήσω ευγενικά would sound more like:

• I am trying (right now / on this occasion) to say something politely
  It could be correct in a specific situation, but it loses the idea of a general habit.

What is the difference between μιλάω and μιλώ? Are both correct?

Yes, both are correct; they are two forms of the same verb μιλάω / μιλώ (to speak).

• μιλάω is more common in everyday spoken Greek; it sounds slightly more colloquial.
• μιλώ is slightly more formal or neutral; you will see it a lot in writing.

So you could also say:

• Πάντα προσπαθώ να μιλώ ευγενικά στη συνάντηση.

Meaning stays the same. In speech, μιλάω is very frequent.

Why doesn’t ευγενικά agree with συνάντηση in gender and number?

Because ευγενικά is an adverb, not an adjective.

• Adjectives agree with nouns:

  • ευγενικός άνθρωπος (polite man)
  • ευγενική γυναίκα (polite woman)
  • ευγενικό παιδί (polite child)

• Adverbs do not agree; they stay the same:

  • μιλάω ευγενικά = I speak politely
  • συμπεριφέρομαι ευγενικά = I behave politely

So ευγενικά modifies the verb μιλάω, not the noun συνάντηση, and therefore it doesn’t change form.

What exactly is στη in στη συνάντηση? Why not σε τη συνάντηση?

στη is a contraction:

• σε (in, at, to) + τη(ν) (the, feminine accusative singular)
  → στη(ν)

So:

• σε τη συνάντηση → στη συνάντηση

You almost always use the contracted form in natural Greek: στο, στη, στον, στην, στους, στις, etc., not σε το, σε τη, etc.

Why is it στη συνάντηση and not στην συνάντηση with ν?

The underlying form is στην (σε + την), but Greek often drops the final ν of την / στην depending on the next sound.

General rule (modern usage):

• Keep ν before vowels and certain consonants (κ, π, τ, ξ, ψ, μπ, ντ, γκ, τσ, τζ).
• It is usually dropped before other consonants, such as σ.

Since συνάντηση starts with σ, the usual written form is:

• στη συνάντηση, not στην συνάντηση

You might hear the ν pronounced in fast speech sometimes, but the standard spelling here is στη.

Why is it στη συνάντηση and not something like σε μια συνάντηση or στις συναντήσεις?

Each choice changes the meaning slightly:

• στη συνάντηση = at the meeting (a particular meeting, or “the” meeting as a known context, e.g. the weekly team meeting)
• σε μια συνάντηση = at a meeting (any meeting, not a specific one)
• στις συναντήσεις = at meetings (in meetings in general, plural, repeated situations)

Your sentence with στη συνάντηση sounds like you are talking about a specific, identifiable meeting (for example, a regular work meeting everyone knows about).

Can the position of πάντα change? For example, Προσπαθώ πάντα να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση?

Yes, πάντα is fairly flexible in position, and all of these are natural:

• Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.
• Προσπαθώ πάντα να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.
• Προσπαθώ να μιλάω πάντα ευγενικά στη συνάντηση.

Nuances are small:

• Placing πάντα before προσπαθώ slightly emphasizes “always”: it’s always the case that you try.
• Placing it right after προσπαθώ focuses a bit more on the repeated effort itself.
• να μιλάω πάντα ευγενικά emphasizes the manner of speaking being always polite.

All are acceptable in everyday Greek.

Why don’t we say εγώ in the sentence? Is Πάντα εγώ προσπαθώ… wrong?

The verb ending in προσπαθώ already shows the subject:

• προσπαθώ = I try
• προσπαθείς = you try
• προσπαθεί = he / she / it tries

So Greek normally omits subject pronouns unless you want to emphasize them.

• Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.
  → neutral, normal

If you say:

• Πάντα εγώ προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.

you are stressing εγώ = I (as opposed to others), like:

• It’s always me who tries to speak politely in the meeting (no one else does).

So it’s not wrong, but it adds emphasis.

Could we say Πάντα προσπαθώ να είμαι ευγενικός στη συνάντηση instead of να μιλάω ευγενικά? What is the difference?

Yes, that is also correct, but the focus changes:

• να μιλάω ευγενικά = to speak politely (emphasis on your speech, the way you talk)
• να είμαι ευγενικός = to be polite (as a general quality: your behaviour, attitude, speech, body language, etc.)

So:

• Πάντα προσπαθώ να μιλάω ευγενικά στη συνάντηση.
  → I focus specifically on the politeness of my speaking.

• Πάντα προσπαθώ να είμαι ευγενικός στη συνάντηση.
  → I focus on being a polite person in the meeting, not only in speech.

Both are natural; which one you use depends on what exactly you want to highlight.