śmiać się — to laugh | Polish Grammar

śmiać się ("to laugh") packs two of the lessons that separate a B1 learner from a confident one. First, the present tense is a j-stem: from the infinitive śmiać you get śmieję się, śmiejesz się, śmieje się — a j that is nowhere visible in the infinitive surfaces throughout the present. Second, "to laugh at someone" is not built with any word meaning "at"; it is śmiać się **z** + genitive — literally "to laugh out of / from someone." English at maps onto Polish z ("out of"), which feels backwards until you reframe it as "laughter coming from the thing that's funny." Both points are exactly the sort of detail that makes or breaks natural speech.

As with the other verbs in this group, the się is inherent: there is no plain *śmiać meaning "to laugh." The się carries no reflexive "self" meaning; it is simply part of the verb, and it can never be dropped.

Aspect

śmiać się is imperfective — the ongoing act of laughing. Its perfectives mark different shapes of a single laugh:

zaśmiać się (pf) — to give a (single) laugh, to laugh once: Zaśmiał się ("he laughed / gave a laugh").
roześmiać się (pf) — to burst out laughing: Roześmiała się na całe gardło ("she burst out laughing").
wyśmiać (pf, transitive, no się) — to mock, to deride someone (wyśmiać kogoś, accusative) — a related but distinct verb.

So śmiać się is the process; zaśmiać się / roześmiać się are the onset or the burst.

Present tense

The j-stem -ę / -esz conjugation. The j appears in every form; the się floats and never attaches to the verb.

Person	Form	Meaning
ja	śmieję się	I laugh / am laughing
ty	śmiejesz się	you laugh
on / ona / ono	śmieje się	he / she / it laughs
my	śmiejemy się	we laugh
wy	śmiejecie się	you (pl.) laugh
oni / one	śmieją się	they laugh

Watch three diacritics in every form: the ś (soft s) at the start, and the ogonek on śmieję (1sg) and śmieją (3pl). The infinitive śmiać has ia; the present switches to ie (śmieję, not *śmiaję) — this ia → ie shift is the trap, so anchor on śmieję się and śmieją się.

Z czego się tak śmiejesz? Powiedz, też chcę się pośmiać.

What are you laughing at so much? Tell me, I want a laugh too.

Cała sala śmieje się do łez na tym kabarecie.

The whole hall is laughing to tears at this comedy show.

Dzieci śmieją się, kiedy robię głupie miny.

The kids laugh when I make silly faces.

Past tense

The past returns to the infinitive's śmia- stem (śmiał, śmiała, śmiali) — the j belongs only to the present and imperative. Gendered, with the masculine-personal plural split.

Person	Masculine	Feminine	Neuter
ja	śmiałem się	śmiałam się	—
ty	śmiałeś się	śmiałaś się	—
on / ona / ono	śmiał się	śmiała się	śmiało się
my	śmialiśmy się	śmiałyśmy się	—
wy	śmialiście się	śmiałyście się	—
oni	śmiali się	—	—
one	—	śmiały się	śmiały się

Note the vowel: masculine-personal forms have śmia-li (with a), while the non-masculine-personal plural is śmia-ły. The ł is a slash-l. Perfective past: zaśmiał się / zaśmiała się (gave a laugh), roześmiał się / roześmiała się (burst out laughing).

Wszyscy się śmiali, tylko ja nie zrozumiałem dowcipu.

Everyone was laughing, only I didn't get the joke.

Roześmiała się głośno, gdy zobaczyła moją nową fryzurę.

She burst out laughing when she saw my new haircut.

Future tense

Imperfective future is compound; the perfective future of zaśmiać się / roześmiać się is simple.

Person	być + infinitive (impf)	perfective future (roześmiać się)
ja	będę się śmiać	roześmieję się
ty	będziesz się śmiać	roześmiejesz się
on / ona	będzie się śmiać	roześmieje się
my	będziemy się śmiać	roześmiejemy się
wy	będziecie się śmiać	roześmiejecie się
oni / one	będą się śmiać	roześmieją się

Jeszcze będziesz się śmiać z tej historii za parę lat.

You'll be laughing about this story in a few years' time.

Imperative

Built on the present j-stem (śmiej-). The negative nie śmiej się (ze mnie) ("don't laugh at me") is common.

Person	Imperfective	Perfective (roześmiać się)
ty (2sg)	śmiej się	roześmiej się
my (1pl)	śmiejmy się	roześmiejmy się
wy (2pl)	śmiejcie się	roześmiejcie się
niech on / ona	niech się śmieje	niech się roześmieje

Nie śmiej się ze mnie, ja naprawdę się staram!

Don't laugh at me, I'm really trying!

Conditional

Person	Masculine	Feminine
ja	śmiałbym się	śmiałabym się
ty	śmiałbyś się	śmiałabyś się
on / ona	śmiałby się	śmiałaby się
my	śmialibyśmy się	śmiałybyśmy się
wy	śmialibyście się	śmiałybyście się
oni / one	śmialiby się	śmiałyby się

Śmiałbym się, gdyby to nie było takie smutne.

I'd laugh if it weren't so sad.

Verbal adverb

The contemporary verbal adverb is śmiejąc się ("while laughing"), built on the present stem with the ogonek: śmiejąc. It is common in narration. There is no passive participle, since the verb takes no accusative object.

Wyszła z kina, śmiejąc się pod nosem z ostatniej sceny.

She left the cinema, chuckling to herself about the last scene.

Government: śmiać się z + genitive

To laugh at something or someone, Polish uses z plus the genitive.

💡

śmiać się z + genitive = laugh at: śmieję się z niego (at him), z siebie (at myself), z dowcipu (at the joke), ze mnie (at me — note z → ze before consonant clusters). English at becomes Polish z ("out of, from") — picture the laughter as coming from the funny thing. This is the same z + genitive you meet in cieszyć się z ("be glad about"), so the pattern is reusable.

Two crucial subtleties of this z:

z versus ze: before words starting with z, s, ś, or an awkward cluster, z becomes ze: ze mnie (at me), ze Szwedów (at the Swedes). It is z niego but ze mnie.
"laugh at me" can sting: śmiać się z kogoś carries the sense of mocking or making fun, just like English "laugh at." For warm, shared laughter "laugh about / over," the same z
- genitive works but the tone comes from context: śmiać się z dowcipu (laugh at a joke) is neutral; śmiać się z kogoś (laugh at a person) usually means ridicule.

💡

Aspect changes what kind of laugh you mean. Imperfective śmiać się is the ongoing act (Wszyscy się śmiali = "everyone was laughing"). Perfective zaśmiać się is a single laugh (Zaśmiał się = "he gave a laugh"), and roześmiać się is the burst into laughter (Roześmiała się = "she burst out laughing"). Pick the perfective when you mean one bounded moment, the imperfective when you mean the process or a habit.

Przestań się ze mnie śmiać — to nie jest śmieszne.

Stop laughing at me — it's not funny.

Najlepiej umieć śmiać się z samego siebie.

The best thing is to be able to laugh at yourself.

Common Mistakes

❌ Ja śmiaję się z tego.

Incorrect — the present is the j-stem śmieję, not śmiaję.

✅ Śmieję się z tego.

I'm laughing about this.

❌ Śmieją się na mnie.

Incorrect — 'laugh at' is z + genitive, not na.

✅ Śmieją się ze mnie.

They're laughing at me.

❌ Śmieję z dowcipu.

Incorrect — śmiać się is inherent-się; the się cannot be dropped.

✅ Śmieję się z dowcipu.

I'm laughing at the joke.

❌ Oni śmieją się z mnie.

Incorrect — before mnie the preposition becomes ze: ze mnie.

✅ Oni śmieją się ze mnie.

They're laughing at me.

❌ Oni śmiają się z jego.

Incorrect — the genitive pronoun here is niego after a preposition, not jego.

✅ Oni śmieją się z niego.

They're laughing at him.

Key Takeaways

Inherent się: śmiać się exists only with się; there is no *śmiać.
J-stem present: śmieję się, śmiejesz się… śmieją się — the j appears throughout, and the infinitive's ia becomes ie.
Past reverts to the śmia- stem: śmiał się, śmiała się, śmiali się (masc.-pers.) vs śmiały się.
Government: "laugh at" = śmiać się z + genitive (ze mnie, z niego); English at maps to Polish z ("out of").
z → ze before z/s/ś and clusters: ze mnie, but z dowcipu.
Aspect: śmiać się (impf) → zaśmiać się (give a laugh) / roześmiać się (burst out laughing).
Spelling: ś plus the ogonek on śmieję, śmieją, śmiejąc.

Now practice Polish

Reading grammar gets you part of the way. The exercises are where it sticks — free, no signup needed.

Start learning Polish→