spieszyć się / pospieszyć się — to hurry | Polish Grammar

"I'm in a hurry" is one of the first things you need to be able to say in real life — to a colleague, a cab driver, a friend who is dawdling. In Polish it runs through the reflexive pair spieszyć się / pospieszyć się. Two things make this verb worth a dedicated page. First, it is reflexive throughout (always with się), which trips up English speakers who expect a plain "to hurry." Second, alongside the ordinary personal spieszę się ("I'm hurrying"), Polish has an impersonal dative version — śpieszy mi się ("I'm in a rush", literally "it-hurries to-me") — that behaves exactly like chce mi się ("I feel like").

Spelling note: spieszyć vs śpieszyć

Both spellings are standard and both are widely heard: spieszyć się and śpieszyć się, with the soft ś before the p. Dictionaries list them as equal variants. You will see spieszyć more often in writing, śpieszyć often in the impersonal phrase śpieszy mi się. This page uses spieszyć się as the headword but treats śpieszyć się as fully correct — pick one and be consistent within a text.

💡

Don't agonise over s- vs ś- here: spieszyć się and śpieszyć się are both accepted. What you must never drop is the reflexive się and, in the impersonal version, the diacritic on śpieszy.

Present tense — spieszyć się

A regular -yć verb of the -ę, -ysz type (the so-called e-isz conjugation). The się travels with the verb but does not change form.

Person	spieszyć się (imperfective present)
ja	spieszę się
ty	spieszysz się
on / ona / ono	spieszy się
my	spieszymy się
wy	spieszycie się
oni / one	spieszą się

Note the 1sg spieszę się ends in the nasal ę, and 3pl spieszą się in ą. After the hard sz the vowel is always y, never i — so it is spieszysz / spieszymy, never spieszisz / spieszimy.

Spieszę się, bo za dziesięć minut mam pociąg.

I'm in a hurry because my train leaves in ten minutes.

Nie spiesz się, mamy mnóstwo czasu.

Don't rush, we have loads of time.

Dlaczego się tak spieszysz? Usiądź na chwilę.

Why are you in such a hurry? Sit down for a moment.

Future and the perfective pospieszyć się

The imperfective future is compound, formed with być + infinitive (or być + the past-tense form): będę się spieszyć / będę się spieszył(a) ("I'll be hurrying"). The perfective partner pospieszyć się ("to hurry up, get a move on") forms a simple future on the po- stem:

Person	pospieszyć się (perfective future)
ja	pospieszę się
ty	pospieszysz się
on / ona / ono	pospieszy się
my	pospieszymy się
wy	pospieszycie się
oni / one	pospieszą się

The perfective is overwhelmingly used in the imperative — Pospiesz się! — and to mean "manage to hurry / speed up": Jeśli się pospieszymy, zdążymy ("If we hurry, we'll make it"). The variant pośpieszyć się with ś is equally correct.

Jeśli się pospieszymy, zdążymy na ostatni tramwaj.

If we hurry, we'll make the last tram.

Past tense — by gender and number

Built on spieszył- (impf.) and pospieszył- (pf.), with the się in tow.

	spieszyć się (impf.)	pospieszyć się (pf.)
on (masc.)	spieszył się	pospieszył się
ona (fem.)	spieszyła się	pospieszyła się
ono (neut.)	spieszyło się	pospieszyło się
oni (masc.-personal pl.)	spieszyli się	pospieszyli się
one (other pl.)	spieszyły się	pospieszyły się

The 1sg personal forms are spieszyłem się (m.) / spieszyłam się (f.). Because Polish past endings can detach and hop onto się or another word, you will also hear czemuś się tak spieszył ("why were you in such a hurry") with the -ś clitic on czemu.

Tak się spieszyłem rano, że zapomniałem portfela.

I was in such a rush this morning that I forgot my wallet.

Wcale się nie spieszyli — spokojnie dopili kawę.

They weren't in any hurry at all — they calmly finished their coffee.

Imperative — Pospiesz się!

The everyday command "hurry up!" is the perfective imperative Pospiesz się! (to one person), Pospieszcie się! (to several). The imperfective imperative Spiesz się! exists but is mostly used negated — Nie spiesz się! ("Take your time / don't rush"), which is the idiomatic way to tell someone to relax.

Pospiesz się, taksówka już czeka pod domem!

Hurry up, the taxi is already waiting outside!

Nie spieszcie się, zdjęcia poczekają.

Take your time, the photos can wait.

The impersonal dative: Śpieszy mi się

Here is the construction English has no clean parallel for. Beside the personal spieszę się ("I am hurrying"), Polish has an impersonal version in which there is no nominative subject; the person who is in a rush appears in the dative:

Polish	Literal	Idiomatic
Śpieszy mi się.	"It-hurries to-me."	I'm in a rush.
Śpieszy ci się?	"Does it-hurry to-you?"	Are you in a hurry?
Nikomu się nie śpieszy.	"To-nobody it-hurries-not."	Nobody's in a rush.

The verb is fixed in the 3sg (śpieszy), the się stays, and the experiencer is dative (mi, ci, mu, jej, nam…). This is the exact pattern of chce mi się ("I feel like (it)"), nudzi mi się ("I'm bored"), and udało mi się ("I managed to") — a whole family of feeling/state verbs where Polish puts the experiencer in the dative rather than making them the grammatical subject. See dative subjects and feelings.

Śpieszy mi się, więc streszczę się w dwóch zdaniach.

I'm in a rush, so I'll keep it to two sentences.

Nie śpieszy mi się, mogę poczekać.

I'm not in any rush, I can wait.

💡

Two ways to say "I'm in a hurry": the personal spieszę się (you are the subject) and the impersonal śpieszy mi się (you are in the dative). The dative version foregrounds the feeling rather than your action — like chce mi się vs chcę.

Government: with the destination and the cause

When you say what you are hurrying to/towards, use a preposition of motion — most often na + accusative (spieszyć się na pociąg "hurry for the train", na spotkanie "to the meeting") or do + genitive (do pracy "to work"). The cause of the hurry takes bo / żeby clauses.

Spieszę się na samolot, nie zdążę zjeść.

I'm rushing to catch my flight, I won't have time to eat.

Common Mistakes

❌ Spieszę na pociąg.

Incorrect — the verb is reflexive; the się is obligatory.

✅ Spieszę się na pociąg.

I'm hurrying to catch the train.

❌ Śpieszy mnie się.

Incorrect — the experiencer is dative (mi), not accusative (mnie).

✅ Śpieszy mi się.

I'm in a rush.

❌ Pośpiesz się! — written as Pospiesze sie.

Incorrect — drops the reflexive się and the nasal in the wrong place; the command is Pospiesz się!

✅ Pospiesz się!

Hurry up!

❌ Bardzo się spieszę, ale nie chcę cię spieszyć.

Incorrect — when you rush someone ELSE, use the transitive poganiać / popędzać, not spieszyć.

✅ Bardzo się spieszę, ale nie chcę cię poganiać.

I'm in a real hurry, but I don't want to rush you.

❌ Oni się spieszyły na zebranie.

Incorrect — a group including men takes the masculine-personal plural spieszyli.

✅ Oni się spieszyli na zebranie.

They were rushing to the meeting.

Key Takeaways

spieszyć się / pospieszyć się is reflexive — never drop się.
Both spellings spieszyć się and śpieszyć się are correct.
Personal: spieszę się ("I'm hurrying"). Impersonal dative: śpieszy mi się ("I'm in a rush"), patterning with chce mi się.
The everyday command is the perfective Pospiesz się!; Nie spiesz się! means "take your time."
To rush someone else, switch to a transitive verb (poganiać / popędzać), not spieszyć.

Now practice Polish

Reading grammar gets you part of the way. The exercises are where it sticks — free, no signup needed.

Start learning Polish→