Lijken, Blijken, Schijnen, Blijven — The IJ-EE Strong Set | Dutch Grammar

Lijken, blijken, schijnen and blijven are four of the most common strong verbs in Dutch, and they all belong to the same ablaut family: class 1, the ij → ee → ee type. Their pasts and participles are almost rhyming — leek/geleken, bleek/gebleken, scheen/geschenen, bleef/gebleven — so once you learn one shape, the others fall into place. The two things that trip English speakers up are not the vowels at all: it's the auxiliary split (two take zijn, two take hebben) and the certainty cline in meaning (how sure you are runs lijken < schijnen < blijken). This page lays out all four paradigms side by side and makes both distinctions stick.

Principal parts

Infinitive	Meaning	Past (sg.)	Past (pl.)	Past participle	Auxiliary
lijken	to seem / resemble	leek	leken	geleken	hebben
blijken	to turn out / prove to be	bleek	bleken	gebleken	zijn
schijnen	to shine / seem	scheen	schenen	geschenen	hebben
blijven	to stay / remain	bleef	bleven	gebleven	zijn

Classification: all four are strong (class 1, ij–ee–ee). The vowel runs ij → ee in both the past and the participle: present lijk, past leek/leken, participle geleken. A weak verb would give lijkte / gelijkt; those forms do not exist.

💡

The whole family rhymes in the past: leek, bleek, scheen, bleef in the singular; leken, bleken, schenen, bleven in the plural. If you can say one, you can build the rest by swapping the opening consonant cluster.

The ablaut shape: ij → ee → ee

Notice what the ij becomes. In the past and the participle it lands on a long ee — leek, bleek, scheen, bleef. This is the single most reliable ablaut pattern in Dutch: dozens of ij-verbs follow it (kijken → keek → gekeken, schrijven → schreef → geschreven, rijden → reed → gereden). So these four are not exotic; they are the textbook members of a large, predictable class.

The one spelling consequence to watch: the singular past closes the syllable, so the vowel is written -ee- and the verb's final consonant appears bare — leek, bleek, bleef. With schijnen the stem ends in -n, giving scheen. In the plural the syllable opens (le·ken, ble·ken, sche·nen, ble·ven), and verbs whose stem has v or z flip the consonant back: blijven → bleef (singular, f) but bleven (plural, v), exactly the f/v alternation you know from geven → gaf/gaven.

Ik keek hem aan en hij leek me niet te herkennen.

I looked at him and he didn't seem to recognise me. — singular past 'leek', hebben-verb.

De feiten bleken later heel anders te liggen.

The facts later turned out to be very different. — plural past 'bleken', zijn-verb.

Present tense — the model paradigm (blijven)

All four share the same regular present-tense endings. Here is blijven as the model; lijken, blijken and schijnen take the identical -Ø / -t / -en pattern on their own stems (lijk-, blijk-, schijn-).

Person	blijven	lijken	blijken	schijnen
ik	blijf	lijk	blijk	schijn
jij / je	blijft	lijkt	blijkt	schijnt
u	blijft	lijkt	blijkt	schijnt
hij / zij / het	blijft	lijkt	blijkt	schijnt
wij / jullie / zij	blijven	lijken	blijken	schijnen

Note ik blijf with f (Dutch won't end a word in v), but wij blijven with v between vowels — the same f/v rule that shapes the past. When je follows the verb, the -t drops: lijk je, blijf je.

Simple past: the singular/plural split

Like every strong verb, these split by number — singular short-looking ee, plural with the consonant voiced where relevant:

Verb	Singular (ik / jij / hij)	Plural (wij / jullie / zij)
lijken	leek	leken
blijken	bleek	bleken
schijnen	scheen	schenen
blijven	bleef	bleven

De zon scheen de hele middag, dus we bleven buiten.

The sun shone all afternoon, so we stayed outside. — 'scheen' (sg. past of schijnen) and 'bleven' (pl. past of blijven).

Het leek een goed idee, maar het bleek een ramp.

It seemed like a good idea, but it turned out to be a disaster. — 'leek' (lijken) vs 'bleek' (blijken), the seem/turn-out pair.

The perfect: who takes zijn, who takes hebben

This is the heart of the page. Blijken and blijven take zijn; lijken and schijnen take hebben.

Verb	Auxiliary	Perfect (3rd sg.)	English
lijken	hebben	heeft geleken	has seemed/resembled
schijnen	hebben	heeft geschenen	has shone
blijken	zijn	is gebleken	has turned out
blijven	zijn	is gebleven	has stayed

The logic, where there is any: blijven is a classic change-of-state/persistence verb of the zijn family (alongside worden, gaan, komen), and blijken patterns with it because "turning out to be" is itself a change of state — a situation becoming known. Lijken and schijnen, by contrast, describe an ongoing impression with no change of state, so they default to hebben. That said, is gebleken and is gebleven are common in real Dutch, while heeft geleken and heeft geschenen are comparatively rare in speech — geleken in particular is bookish, because the present and simple past already cover most "seem" sentences.

Achteraf is gebleken dat hij gelijk had.

In hindsight it turned out he was right. — blijken takes zijn: 'is gebleken'.

We zijn tot het einde van de wedstrijd gebleven.

We stayed until the end of the match. — blijven takes zijn: 'zijn gebleven'.

The certainty cline: lijken < schijnen < blijken

Three of these verbs can all translate as "seem," but they sit at different points on a scale of how sure the speaker is.

Verb	Force	Roughly
lijken	weakest — my own impression	"it seems/looks (to me)"
schijnen	middle — reported, hearsay	"apparently / it's said"
blijken	strongest — established fact	"it turns out (and now we know)"

With lijken you give a personal impression that may be wrong (Het lijkt me een aardige man — "he seems like a nice man to me"). With schijnen you report something you heard but can't vouch for (Het schijnt dat ze gaan verhuizen — "apparently they're moving"). With blijken the matter is now settled — the impression has been confirmed by evidence (Het bleek een vergissing — "it turned out to be a mistake"). English collapses all three into "seem," so the choice feels arbitrary at first; anchoring on this cline is what makes it predictable.

Het schijnt morgen mooi weer te worden.

Apparently the weather's going to be nice tomorrow. — schijnen = hearsay, 'I've heard but can't confirm'.

Je lijkt sprekend op je moeder.

You look exactly like your mother. — lijken op = to resemble.

💡

Watch the prepositions: lijken op = "to resemble" (Je lijkt op je vader); lijken + dative pronoun = "to seem to someone" (Het lijkt me leuk). Blijken uit = "to be evident from" (Dat blijkt uit de cijfers).

Common Mistakes

❌ Het heeft gebleken dat hij loog.

Incorrect auxiliary — blijken takes zijn: 'Het is gebleken'.

✅ Het is gebleken dat hij loog.

It turned out that he was lying.

❌ Ik heb thuis gebleven.

Incorrect auxiliary — blijven takes zijn: 'Ik ben thuisgebleven'.

✅ Ik ben thuisgebleven.

I stayed home.

❌ De zon is de hele dag geschenen.

Incorrect auxiliary — schijnen takes hebben: 'heeft geschenen'.

✅ De zon heeft de hele dag geschenen.

The sun shone all day.

❌ Het lijkte een goed plan.

Incorrect — lijken is strong; the past is 'leek', not a regularised 'lijkte'.

✅ Het leek een goed plan.

It seemed like a good plan.

❌ Wij bleef tot middernacht.

Incorrect — the plural needs 'bleven', not the singular 'bleef'.

✅ Wij bleven tot middernacht.

We stayed until midnight.

Key Takeaways

All four are strong, class 1: ij → ee → ee — leek/geleken, bleek/gebleken, scheen/geschenen, bleef/gebleven. Never lijkte or gelijkt.
The auxiliary split: blijken and blijven take zijn (is gebleken, is gebleven); lijken and schijnen take hebben.
The certainty cline: lijken (my impression) < schijnen (hearsay) < blijken (now an established fact).
Watch the consonant: blijf/bleef with f, blijven/bleven with v — the same alternation as geven.
Prepositions matter: lijken op (resemble), blijken uit (be evident from).

Now practice Dutch

Reading grammar gets you part of the way. The exercises are where it sticks — free, no signup needed.

Start learning Dutch→