Usages of خویش
شاعر شعر خویش را تغییر داده بود.shâ'er she're khish râ taghyir dâde bud.
The poet had changed his own poem.
آنها کتاب را در خانهی خویش خوانده بودند.ânhâ ketâb râ dar khâne-ye khish khânde budand.
They had read the book in their own house.
شاعر به احساس عمیق خویش اشاره میکرد.shâ'er be ehsâs-e amiq-e khish eshâre mikard.
The poet was referring to his own deep feeling.
شما باید به درون خویش نگاه کنید.shomâ bâyad be darun-e khish negâh konid.
You must look inside your own self.
شاعر در غزل خویش به زیبایی اشاره میکند.shâ'er dar ghazal khish be zibâyi eshâre mikonad.
The poet points to beauty in his own ghazal.
نویسنده حکایت خویش را با نثر ساده مینویسد.nevisande hekâyat-e khwish râ bâ nasr-e sâde minevisad.
The writer writes his own tale in simple prose.
در ادبیات کلاسیک، هم غزل و هم نثر به درون خویش اشاره میکنند.dar adabiyât-e kelâsik, ham ghazal va ham nasr be darun-e khish eshâre mikonand.
In classical literature, both the ghazal and the prose point to one's inner self.
Elon.io is an online learning platform
We have an entire course teaching Farsi grammar and vocabulary.